و حقيقت حبّ ارتفاع حجب است « 1 » بكلّى تا باقى يا محبّ باشد يا محبوب و منشأ اين حقيقت « 2 » سرّ سرّ « 3 » است و مناسبت جامع « 4 » بين المحب و المحبوب افراغ « 5 » معنى ايشان است در حالت « 6 » قالب توحيد و اتّحاد « 7 » و اين معنى را « 8 » به وجه بيان كرده شود إن شاء اللّه اللّطيف . اوّل : به وجه ظاهر معنى . و ثانى : به وجه باطن . و ثالث ( ل ) « 9 » به وجه تحقيق امّا « 10 » آنكه به وجه ظاهر تعلق دارد اين است كه ايمان مورث ولايت است .

--> ( 1 ) نشان محبّ آن است كه غرقه جمال محبوب بود ( عبد اللّه انصارى ، رساله محبت‌نامه ، ص 110 ) ( 2 ) ن : حقيقى . ( 3 ) سرّ سرّ ما تفرد به الحق عن العبد كالعلم به تفصيل الحقائق فى جمال الاحدية و جمعها و اشتمالها على ما هى عليه و عنده مفاتح الغيب لا يعلمها الّا هو ، كتاب التعريفات ، ص ، 51 - و لكل مقام سرّ يخصه فلهذا تعددت الاسرار و كثرت اضافاتها ، فقالوا السر و سر السر و سر سر السر و سر سر سر السر ، محيى الدين ابن عربى ، كتاب مواقع النجوم و مطالع اهلة الاسرار و العلوم ، ص 150 . و نيز رك به : كشاف اصطلاحات الفنون ، ج 1 ، ص 653 در ذيل كلمه سر . ( 4 ) ب ، ن : مناسبهء جامع . ل : مناسبت جامعه . ( 5 ) افراغ بالكسر ريختن آب و خون و جز آن و ريختن حلقهء آهن و طلا و نقره و خالى كردن طرف شمس اللغات ، فرهنگ آنندراج . ( 6 ) ل ، ن : ندارد . ( 7 ) التوحيد هو لغة جعل شىء واحدا و فى عبارة العلماء اعتقاد وحدانيته تعالى و عند الصوفية معرفة وحدانيته الثابتة . محمّد على تهانوى : كتاب كشاف اصطلاحات الفنون ، جلد 2 ، ص 1468 ( 8 ) در ذكر صفات توحيد و مقام اتّحاد كه اقطاب را حاصل مىشود و فرق ميان هر دو ( ص 60 ) و معنى اتحاد يكى شدن است و اين مقام عالىتر از مقام توحيد است و ليكن مقصود از اتّحاد آن است كه چون سالك بر جميع مقامات عبور كرده باشد و به قوت مجاهدات و رياضات من نفس خود را اكسير اعظم ساخته و باز تمامت اعمال خود را ناكرده انگاشته و قابل صفات احديت شده ، بعد از آن از سر جميع ارادت روحانى و جسمانى صورى و معنوى برخيزد و به ارادت او متصل گردد . تا به صفت او موصوف شود . سپهسالار ، رساله فريدون بن احمد ، ص 59 به بعد و محمّد على تهانوى ، كتاب كشاف اصطلاحات الفنون ، ص 1468 . ( 9 ) ل : برگ 6 ب . ( 10 ) ل : بياض .